زوجه طي سند عادي مهريه، نفقه و كليه حقوق خود را به همسرش حلال نموده است. زوجه مدّعي است اين سند و نوشته با تهديد و اجبار از سوي همسر از وي اخذ گرديده و اين در حالي است كه هيچ شاهدي بر اين مدّعا وجود ندارد.
اولاً حلال نمودن، ناظر به ابراء است يا هبه؟
ثانياً با وجود اجبار و عدم حضور شاهد، چه وضعيتي بر سند مذكور حاكم است؟
ثالثاً آيا نفقه آينده و حقوق محقق نشده را ميتوان ابراء يا هبه نمود يا خير؟
1. حلال كردن چيزي كه در ذمّه شوهر است ابراء است و برگرداندن عيني كه از شوهر گرفته است، هبه ميباشد.
2. اگر بيّنه يا قرائن اطمينانآور ديگري بر اجبار باشد، سند مزبور بياعتبار بوده و مدّعاي زن ثابت ميشود، وگرنه شوهر در محكمه سوگند ياد ميكند و مدّعاي زن بياثر خواهد بود.
3. حقوق آينده را به لحاظ فرض ثبوت ميتوان ابراء كرد، هر چند نميتوان مانع تحقق آنها با حفظ مقتضيشان شد. 1/9/86
مرکز الإسراء للنشر هو الناشر الاختصاصيّ لتألیفات سماحة آیة الله الشیخ عبدالله الجواديّ الآمليّ (دام ظلّه) فبدأ المرکز هذا عمله في سنة 1372 الشمسیة؛ فمن أعمال هذا المرکز القیام بإنتاج التألیفات مکتوباً بکیفیة مطلوبة وأساسیّة، مع عرض سریع، وفي الوقت المحدّد، وبسعر مناسب، ودعم للإصدارات، وتهیئة إمکان الوصول السریع وبأسعار قلیلة للمخاطبین في داخل البلد وخارجه بالنسبة إلی الإصدارات، وأیضاً المشارکة في المعارض الدولیة الخارجیة والداخلیة.



