نمایشگر دسته ای مطالب
بازگشت به صفحه کامل

روز جهاني قدس

اعوذ بالله من الشيطان الرجيم

بسم الله الرحمن الرحيم

ماه مبارک رمضان ماه ضيافت خداست، گرچه در صدر و ساقه جهان در هر زمان و در هر زمين، خدا ميزبان است، بر سر هر سفره بنشستي خدا رزّاق بود[1] و ساختار خلقت، مهمان اوست؛ ولي در زمان‌هاي خاص مثل ماه مبارک رمضان خدا ضيافت ويژه دارد در سرزمين‌هاي مخصوص، مثل سرزمين وحي در جريان حج و عمره خدا ميزباني ويژه دارد و مهمانان خاص مي‌پذيرد؛ لکن اين ميزباني و مهماني متقابل است؛ خدا فرمود همان طوري که من ميزبان شما هستم و شما جزء «ضيوف الرحمن» هستيد شما مي‌توانيد ميزبان من باشيد و من مهمان شما باشم «أَنَا عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُمْ»؛[2] دل‌هاي شکسته ميزبان خدا هستند. ماه مبارک رمضان جمع بين اين دو ضيافت و دو ميزباني است؛ هم انسان مي‌تواند مهمان ويژه پروردگارش باشد، هم مي‌تواند ميزبان ويژه خداي سبحان باشد. دل‌هاي شکسته ميزبان خداست، اين فرصت را مغتنم بشماريد، اين اصل اوّل.

حادثه‌اي که اين روزهاي اخير مسلمين را تهديد مي‌کند جريان بحرين از يک سو، يمن از سوي ديگر، فلسطين و غزّه از سوي ديگر، جريان لبنان از سوي ديگر و داعشي‌ها از سوي ديگر، اين ميزباني و مهماني را در ذائقه جهان اسلام تلخ مي‌کند. بر همه ما لازم است که اين تلخي را به شيريني تبديل کنيم، اين ميزباني ويژه را از دست ندهيم، اين ضيافت ويژه را از دست ندهيم. اين اصل دوم.

آنچه اين روزها در بحرين مي‌گذرد تعطيل مراکز مذهب، کانون‌هاي قرآن و عترت، بستنِ حوزه‌هاي علميه، محبوس کردنِ علماي دين، سلب تابعيت از بزرگان ديني بحرين، اينها جزء تلخ‌ترين رخدادهاي خاورميانه است که اين ضيافت شيرين را تلخ مي‌کند، آن ميزباني شيرين را تلخ مي‌کند و روز جهاني قدس را در پيش داريم که سنّت حسنه امام راحل(رضوان الله تعالي عليه) است که تنها روز قدس براي آزادسازي محرومان فلسطين نيست،بلکه روز قدس قداستي دارد به طول و عرض جهان اسلام، اوّلين مسئله مسلمين در بيش از نيم قرن اخير جريان فلسطين بود. ما براي اينکه آن ضيافت از دست رفته را استرداد کنيم اين ميزباني از دست رفته را استرداد کنيم؛ هم حادثه تلخ و رخداد تلخ بحرين را محکوم کنيم هم از جامعه جهاني بخواهيم به فکر آزادي و قداست و استقلال کشورها باشند و هم دست استکبار و صهيونيسم را باز نگذارند آن تجربه تلخ جنگ جهاني اوّل و دوم هنوز در ذائقه بشريت هست کشورها با کشتن به آزادي نمي‌رسند، بشريت با خونريزي و کشتن به آزادي نمي‌رسد. الآن استکبار اگر قد کشيد و طولي دارد، براي اينکه روي بيش از هفتاد ميليون قبر ايستاده است؛ هفتاد ميليون يا بيش از هفتاد ميليون قبر زير پاي اين استکبار است. جنگ جهاني اوّل، جنگ جهاني دوم حداقل هفتاد ميليون کشته داد، اينها روي اين قبرها ايستاده‌اند و قد کشيده‌اند و فرياد مي‌زنند، هرگز کشتن و کشتار بشر را متمدّن نمي‌کند. روز قدس و راه‌پيمايي روز قدس از سنّت‌هاي حسنه امام راحل است که بر همه ما لازم است شرکت کنيم! کارهاي تلخ مسئولان سياسي و بلندپايه بحرين اين ضيافت را تلخ مي‌کند که بايد همه ما محکوم کنيم علما، حوزه‌ها، مراکز فرهنگي فکري، کانون‌هاي ديني همه بايد در کمال آزادي باشند.

بخش پاياني عرضم اين است که اينها در سايه اسلام و استقلال به اينجا رسيدهاند، الآن شمشير را در برابر استقلال اسلامي مي‌کشند، جنگ‌هاي نيابتي را به عهده دارند. اگر جنگي در يمن عليه کودکان و خردسالان و محرومان و مسلمانان يمن هست، آل سعود از يک سو، بحرين و قطر و مانند آن از سوي ديگر اينها دست ستم‌اند که از آستين استکبار درآمده است يا دست استکبار است که از آستين اينها درآمده است، اينها عهده‌دار جنگ جهاني‌اند. عمده، عقل و عدل است که مردم عاقل مي‌توانند دين را آباد کنند. قرآن دو تا پيام اصلي دارد: يکي عالم شدن يکي عدم اکتفاي به علم، يکي عاقل شدن يکي عدم اکتفاي به عقل. حوزه و دانشگاه اگر عالم شدند اين علم، لازم است ولي کافي نيست، جامعه اگر عاقل شد عقل لازم است ولي کافي نيست، پيام نهايي قرآن اين نيست که علما به مقصد مي‌رسند، پيام نهايي قرآن اين نيست که عقلا به مقصد مي‌رسند، پيام نهايي قرآن اين است: ﴿لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ[3] و ﴿لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ،[4] نفرمود علما به مقصد مي‌رسند نفرمود عقلا به مقصد مي‌رسند، بلکه فرمود آنکه به عقل قيام مي‌کند به مقصد مي‌رسد، آنکه قائم به علم است به مقصد مي‌رسد. ما يک قومي داريم به نام عرب، يک قومي داريم به نام عجم، اقوام ديگر هم داريم؛ اما قوم عالم نداريم، قوم عاقل نداريم اين قوم به معناي نژاد شناسنامه‌اي نيست، اين قوم به معناي قيام است؛ کسي که قائم به علم است به مقصد مي‌رسد کسي که قائم به عقل است به مقصد مي‌رسد. اينکه وجود مبارک حضرت با آن نام پُربرکت ظهور مي‌کند براي آن است که قيام به عقل مردم را نجات مي‌دهد، قيام به عدل مردم را نجات مي‌دهد. الآن علماي بحرين به عقل و علم قيام کردند که اميدواريم بحرين نجات پيدا بکند، چه اينکه امام راحل به علم و عقل قيام کرد ايران را نجات داد.

من از مقدم همه شما، حضور همه شما، تلاش و کوشش همه شما بزرگواراني که در محکوم کردن رخداد تلخ بحرين تلاش و کوشش کرديد حق‌شناسي مي‌کنم، در روز راه‌پيمايي قدس شرکت مي‌کنيد حق‌شناسي مي‌کنم و از ذات اقدس الهي مسئلت مي‌کنم نظام ما رهبر ما مراجع ما دولت و ملّت و مملکت ما را در سايه قرآن و عترت حفظ بکند!

روح مطهّر امام راحل و شهدا را با اولياي الهي محشور بفرمايد!

خطر استکبار و صهيونيسم را به خود آنها برگرداند!

«غفر الله لنا و لکم و السلام عليکم و رحمة الله و برکاته»

 


      [1] . برگرفته از غزل شماره 206 حافظ: «بر در شاهم گدايی نکته‌ای در کار کرد ٭٭٭ گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود».

[2] . منية المريد، ص123.

[3] . سوره بقره، آيه230؛ سوره انعام، آيات97 و105 ... .

[4] . سوره رعد، آيه4؛ سوره نحل، آيات12 و67 ... .