نمایشگر دسته ای مطالب
بازگشت به صفحه کامل

تفسير سوره محمد(ص) جلسه 04 (1395/02/19)

Loading the player...

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

﴿أَ فَلَمْ يِسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا (۱۰) ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَي الَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَّ الْكَافِرِينَ لاَ مَوْلَي لَهُمْ (۱۱) إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأنْهَارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الأنْعَامُ وَ النَّارُ مَثْوي لَهُمْ (۱۲) وَ كَأَيِّن مِن قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِن قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلاَ نَاصِرَ لَهُمْ (۱۳)

سوره مبارکهاي که به نام پيغمبر(صلي الله عليه و آله و سلم) است، در آغاز سوره به حقّانيت آن حضرت اشاره کرده و فرمودند چيزي که باطل است در جهان راه ندارد و چيزي که مَشوب به باطل است هم ماندني نيست و چيزي که حق است ـ نه باطل و نه مَشوب به باطل ـ ولي حق محدود است، اين حق محدود توان آن را ندارد که کلّ جهان را اداره کند، بلکه يک اصل چهارمي لازم است و آن حقي است که باطل در آن نباشد و نه تنها باطل نيست، مَشوب به باطل هم نيست، حق محدود هم نيست، بلکه «حق مطلق» است، اين «حق» با دو اصل «کلّي» و «دائم» جهان را اداره ميکند؛ کلّي است يعني همگاني است «جميع بشر»؛ «دائم» است؛ يعني هميشگي است، در جميع