دیگر اخبار
طرح ملی «درجات» با محوریت آثار آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می گردد

طرح ملی «درجات» با محوریت آثار آیت الله العظمی جوادی آملی برگزار می گردد

آغاز دروس تفسیر و خارج فقه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

آغاز دروس تفسیر و خارج فقه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

حسین بن علی خوشحال بود چون به مقصد رسید و مهمان الهی شد/ هر کس هر جا سخن از حرّيت و آزادي دارد، شاگرد کربلاست

حسین بن علی خوشحال بود چون به مقصد رسید و مهمان الهی شد/ هر کس هر جا سخن از حرّيت و آزادي دارد، شاگرد کربلاست

كسی كه حسینی می ‌اندیشد زیر بار ظلم نمی رود

كسی كه حسینی می ‌اندیشد زیر بار ظلم نمی رود

جریان قیام سالار شهیدان، جریان جهانی بودن و جهانی شدن قرآن كریم است

جریان قیام سالار شهیدان، جریان جهانی بودن و جهانی شدن قرآن كریم است

'گزارش تصویری؛ مراسم سخنرانی و عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در محضر آیت الله العظمی جوادی آملی(شب چهارم محرم 1441)

'گزارش تصویری؛ مراسم سخنرانی و عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در محضر آیت الله العظمی جوادی آملی(شب چهارم محرم 1441)

دلیل ماندگاری نهضت حسینی / نهضت حسینی با فطرت و ساختار نظام هستی سازگار است

دلیل ماندگاری نهضت حسینی / نهضت حسینی با فطرت و ساختار نظام هستی سازگار است

مراسم سخنرانی و عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در محضر آیت الله العظمی جوادی آملی

مراسم سخنرانی و عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در محضر آیت الله العظمی جوادی آملی

تنها یک رهبر آسمانی می تواند جاهلیت را به عقلانیت وحیانی تبدیل کند/حسین بن علی(ع) با خون خود، اصل دین را از نابودی نجات داد

تنها یک رهبر آسمانی می تواند جاهلیت را به عقلانیت وحیانی تبدیل کند/حسین بن علی(ع) با خون خود، اصل دین را از نابودی نجات داد

اگر کسی خواست به دستگاه سالار شهیدان راه پیدا کند، باید طیب و طاهر باشد

اگر کسی خواست به دستگاه سالار شهیدان راه پیدا کند، باید طیب و طاهر باشد

شناسه : 21917006


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: همزمان با فرارسیدن ایام سالروز مباهله پیامبر گرامی اسلام با مسیحیان نجران و همچنین روز نزول آیه تطهیر، فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در خصوص اهمیت آیه تطهیر و این روز به ویژه در رابطه با اثبات افضلیت و حقانيت اهلبيت علیهم السلام، را از نظر می گذرانیم.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی اسراء: همزمان با فرارسیدن ایام سالروز مباهله پیامبر گرامی اسلام با مسیحیان نجران و همچنین روز نزول آیه تطهیر، فرازهایی از فرمایشات حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در خصوص اهمیت آیه تطهیر و این روز به ویژه در رابطه با اثبات افضلیت و حقانيت اهلبيت علیهم السلام، را از نظر می گذرانیم.

آیت الله العظمی جوادی آملی با بیان اینکه روز مباهله جزء اعیاد رسمی ما شیعه هاست، اظهار داشتند: از مفاخر ما شیعه‌ها همین 24 ذیحجه است و همین آیه مباهله است كه باید این روز را گرامی داشت، اینها جزء اعیاد رسمی ماست اینها جزء مفاخر و مدارك ماست اینها جزء دین ماست، این روزها را باید به رسمیت شناخت.

ایشان ادامه دادند: جریان «مباهله» مستحضرید که یک معجزه خالده الهی است؛ یعنی امروز هم اگر کسی آن توفیق را بیابد و آن طهارت روح را تحصیل کند، می‌تواند مباهله کند. در مسیحیت سخن از «تثلیث» بود، در کلیمیت سخن از «تثنیه» بود؛ ﴿لَقَدْ كَفَرَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَة﴾، یا درباره یهود گفته شد: ﴿وَ قالَتِ الْیهُودُ عُزَیرٌ ابْنُ اللَّه﴾. آنهایی که گرفتار تثنیه بودند «عُزیرٌ ابْنُ اللَّه»ی بودند، اینها که گرفتار تثلیث بودند «عیسی إبْنُ اللَّه»ی شدند. قرآن کریم براهین توحیدی اقامه کرد و ثابت کرد که نه عُزیر، إبن الله است و نه مسیح؛ برهانی که قرآن اقامه می‌کند این است که ﴿إِنَّ مَثَلَ عِیسَی عِندَ اللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَاب﴾، ذات أقدس الهی مسیح را با قدرت غیبی خود مواد اولیه‌اش را ولو در دستگاه درونی مریم(سلام الله علیها) ساخت، ولی ﴿ثُمَّ قَالَ لَهُ كُن فَیكُونُ﴾، جریان روح را در جریان آدم و جریان مسیح و سایر انسان‌ها که مربوط به عالم تجرّد است با ﴿كُن فَیكُونُ﴾ یاد می‌کند. فرمود: ﴿إِنَّ مَثَلَ عِیسَی عِندَ اللّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُن فَیكُون﴾. این مضمون در قرآن کریم به صورت‌های گوناگون آمده است، در آیه شصت سوره مبارکه «آل عمران» و بعد 61 به بعد این جریان «مباهله» مطرح است. با مسیحی‌های نجران برهان اقامه کرد که در جریان حضرت آدم برای شما مسلّم است که او پدری نداشت و مادری نداشت، ولی با این حال «إبن الله» نبود، او مخلوق خدا و «عبدالله» است. عیسی(سلام الله علیه) هم مخلوق خداست و «عبد الله» است، نه «الله» است و نه «إبن الله». این برهان را اقامه کردند.

وقتی برهان در آنها اثر نکرد، فرمودند اثر عملی دارد و آن «مباهله» است. خدای سبحان به پیامبرش(علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) دستور بِهال داد، فرمود به آنها بگو ما چنین مباهله می‌کنیم و راه مباهله هم این است که ما فرزندانمان و دخترانمان و مردانمان را دعوت می‌کنیم، شما هم همین کار را بکنید. این را در جریان روز قبل گفت و آنها هم پذیرفتند. فردا که شد دیدند وجود مبارک رسول گرامی(علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) حسین بن علی(صلوات الله و سلامه علیه) را در آغوش گرفت، دست امام حسن(سلام الله علیه) را گرفت، فاطمه زهرا(سلام الله علیها) پشت سر و امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) هم در کنار او، اینها پشت سر پیامبر بودند. فرمود: ﴿نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكُمْ﴾؛ یعنی حسن و حسین(سلام الله علیهما) را ما آوردیم و شما هم فرزندانتان را بیاورید، ما دخترانمان شما دخترانتان، ما کسانی هم که به منزله جان ما هستند را می‌آوریم شما هم همچنین؛ این برای آن است که ریشه این خانواده‌ای که داعیه دروغ دارند قطع بشود ﴿ثُمَّ نَبْتَهِل فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللّهِ عَلَی الْكَاذِبِینَ﴾.

 مطالب فراوانی درباره این تعبیرات قرآنی هست که اولاً اینها «مستجاب الدعوه»اند و ثانیاً اجرای این دعوت هم به اذن خدا به دست اینها انجام می‌شود که اینها از خدا لعنت نمی‌خواهند، اینها به اذن خدا لعنت خدا را بر افراد جاری می‌کنند و این لعنت که بُعد از رحمت است و عذاب الهی است، به دست اینها حاصل می‌شود.

تعبیری که در این آیه است از چند منظر قابل توجه است: یکی اینکه ما این کار را می‌کنیم، البته چون خود خدا دستور داد این می‌شود به اذن «الله»؛ ما به اذن خدا لعنت را بر کاذبین قرار می‌دهیم. دوم اینکه ما این چند نفر یا صادق هستیم یا کاذب. مستحضرید که صادق بودن یا کاذب بودنِ شخص به این است که او مخبِر باشد، خبری بدهد. کسی که تماشاچی صحنه است، مستمع صحنه است، او نه صادق است و نه کاذب؛ چون صدق و کذب نقیض هم نیستند، ارتفاعشان منعی ندارد. اگر کسی گزارش نداد و مخبِر نبود، نه صادق است و نه کاذب؛ پس معلوم می‌شود اینها گزارش می‌دهند، اینها خبر آوردند و معلوم می‌شود که این پنج نفر خبر آوردند، منتها یکی «بالأصالة» که وجود مبارک پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) است و آن چهار نفر هم که معصومان بعدی هستند از راه رسالت و نبوت الهی گزارش را دریافت کردند و اینها هم گزارشگر توحید هستند و اگر گزارشگر نباشند فقط ناظر صحنه باشند و مستمع باشند، اینها نه صادق‌اند و نه کاذب.

مطلب مهمی که مربوط به جریان حضرت امیر(سلام الله علیه) است این است که درباره حسن و حسین(سلام الله علیهما) فرمود: ﴿نَدْعُ أَبْنَاءَنَا﴾، تعبیر قرآن کریم است. ذات أقدس الهی از حسن و حسین(سلام الله علیهما) به عنوان فرزندان پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) تعبیر کرد، معلوم می‌شود فرزند دختری مانند فرزند پسری فرزند آدم است. آنها که می‌گفتند:

«بَنُونَا بَنُو أَبْنَائِنَا وَ بَنَاتُنَا ٭٭٭ بَنُوهُنَّ أَبْنَاءُ الرِّجَالِ الْأَبَاعِدِ»

یک تفکر جاهلی بود، بچه‌های دختر انسان بچه‌های انسان محسوب می‌شوند. عمده تعبیر به ﴿أَنْفُسَنَا﴾ است.

در جریان حسین بن علی(سلام الله علیه) تعبیر «حُسَینٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَین» را همه ما شنیده‌ایم. گاهی گفته می‌شود: «حُسَینٌ مِنِّی»، چون نوه حضرت است؛ «أَنَا مِنْ حُسَینٍ»، چون دین حضرت به وسیله قیام حسینی روشن است خیال می‌کردیم که «أَنَا مِنْ حُسَین» یعنی از این باب. معلوم می‌شود این تعبیر چون درباره امام حسن(سلام الله علیه) هم آمده است که «حَسَنٌ‏ مِنِّی‏ وَ أَنَا مِنْه‏» و همین تعبیر سالیان متمادی از قبل درباره علی بن ابیطلاب(سلام الله علیه) آمده است که «عَلِی‏ مِنِّی‏ وَ أَنَا مِنْ عَلِی‏». این «عَلِی‏ مِنِّی‏ وَ أَنَا مِنْ عَلِی‏» قبل از جریان «حُسَینٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَین» بود. این به چه سندی وجود مبارک حضرت می‌گوید: «عَلِی‏ مِنِّی‏ وَ أَنَا مِنْ عَلِی‏»؟ برای اینکه خدا در قرآن دارد که ﴿وَ أَنْفُسَنَا وَ أَنْفُسَكُمْ﴾، البته گاهی قبل از نزول گاهی بعد از نزول که به علم غیب وجود مبارک رسول گرامی(صلّی الله علیه و آله و سلّم) برمی‌گردد. اگر علی بن ابیطالب(سلام الله علیه) متن هستی رسول گرامی(صلّی الله علیه و آله و سلّم) است و تفاوت در نبوت و رسالت است، پس صحیح است که پیغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) بفرماید: «عَلِی‏ مِنِّی‏ وَ أَنَا مِنْ عَلِی‏»، همانطوری که فرمود: «حُسَینٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَین».

معظم له تصریح داشتند: در این آیه نورانی مباهله ذات اقدس الهی وجود مبارك حضرت امیر را به منزله جانِ پیغمبر حساب كرده است؛ (وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ)، آن بیان نورانی كه در روایات هست كه «كلّهم من نور واحد» روشن می‌كند كه اینها یك حقیقت‌اند به چهارده لباس در آمدند آن وقت هم این بیان نورانی رسول خدا(ص) كه فرمود: «علی منّی و أنا من علی» معنایش روشن می‌شود هم «حسین منی و أنا من حسین» چرا وجود مبارك رسول خدا این حرف را درباره پسرش ابراهیم نگفت، درباره نوه‌اش می‌گوید، ابراهیم پسر او بود، هر پدری یك پسری دارد اما نبی بخواهد بگوید من از فلان كس هستم یعنی مسئله امامت، ولایت، نبوّت یك نوری است این نور گاهی به صورت پیامبر در می‌آید گاهی به صورت صدیقه كبرا در می‌آید، گاهی به صورت دوازده امام در می‌آید البته در هر جایی درجه خاصّ خودش را دارد و مرتبه مخصوص خودش را دارد لذا آنچه در روایات ما هست كه «علی منی و أنا من علی» كه این را قبلاً فرمود و بعد از مباهله به صورت رسمی‌تر بیان فرمود.

 

اهمیت آیه تطهیر نزد ائمه علیهم السلام

آیت الله العظمی جوادی آملی همچنین در خصوص اهمیت آیه تطهیر نزد ائمه علیهم السلام اظهار داشتند: ائمه(علیهم‌السلام) به آیه تطهیرمباهات می‏ كردند و آن را دلیل حقانیت خویش می‏ دانستند. امام سجاد(علیه‌السلام) با این كه در اسارت حقد و كینه امویان بود و اهالی شام به چشم خارجی (خروج كننده وآشوبگر نسبت به حكومت وقت) به او می‏ نگریستند، حقانیت خود را با استعانت از آیه مزبور، این‏ گونه به آن مرد شامی كه برای تحقیر و سرزنش آن حضرت آمده بود، اعلام كرد: آیا آیه ﴿إنما یرید الله لیذهب عنكم الرجس﴾ را در سوره احزاب خوانده‏ ای؟ عرض كرد: مگر مراد این آیه شما هستید؟ فرمود: بله، مقصود آیه ما هستیم.

امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) نیز در روز شورا با اشاره به این آیه فرمود: شما را به خدا قسم می‏ دهم، آیا در میان شما كسی هست كه آیه تطهیر درباره او نازل شده باشد؟ آن هنگام كه پیامبر خداصلی الله علیه و آله و سلم من و فاطمه و حسن و حسین را زیر عبای خیبری گردآورد و گفت: خدایا! این‏ها اهل بیت من هستند، پس رجس و پلیدی را از ایشان دور كن و پاك و مطهرشان گردان. اعضای شورا همگی جواب دادند: نه!

امام مجتبی(علیه‌السلام) هم پس از پذیرش صلح و سازش تحمیلی با طاغوت شام، در سخنرانی خود در حضور معاویه ضمن برشماری فضایل و كمالات خاندان خود، به این حادثه تاریخی اشاره كرده است.

این‏ گونه روایات كه نمونه ‏های آن فراوان است، نشان می‏ دهد كه امامان شیعه(علیهم‌السلام) معتقد بودند، این آیه مخصوص آن‏ها است و كسی را در آن سهیم نمی ‏دانستند، ابوسعید خدری نقل كرده كه رسول‏ خداصلی الله علیه و آله و سلم فرمود: آیه تطهیر درباره پنج نفر نازل شده است: درباره من و درباره علی، فاطمه، حسن و حسین؛ «نزلت هذه الآیة فی خمسة فی وفی علی وفاطمه وحسن و حسین ﴿إنّما یرید الله لیذهب عنكم الرجس أهل‏البیت ویطهركم تطهیراً﴾.

در این حدیث و امثال آن مصادیق اهل‏بیت به صورت واضح و روشن تبیین شده است.

در روایات آمده است: در یكی از روزهایی كه پیغمبر اكرم‏ صلی الله علیه و آله و سلم در خانه ام‏سلمه بود، جبرئیل آیه ﴿إنّما یرید الله لیذهب عنكم الرجس أهل البیت ویطهركم تطهیراً﴾ را بر آن حضرت نازل كرد. آنگاه رسول‏ اكرم ‏صلی الله علیه و آله و سلم حسن، حسین، فاطمه و علی(علیهم‌السلام) را احضار كرده، اطراف خود نشاند. سپس پارچه‏ ای یا عبای پشمین خود را بر سر همگی كشید و با خواندن این آیه عرضه داشت: «اللّهم هؤلاء أهل‏بیتی، اللّهم أذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهیراً»؛ خدایا! اهل‏بیت من این‏ها هستند. خدایا! رجس و پلیدی را از این‏ها دور كن و مطهّرشان گردان.

امّ‏سلمه با دیدن این صحنه گفت: یا رسول‏ الله! آیا من نیز در این مجموعه داخل و مشمول این آیه هستم؟ فرمود: تو بر مكانت و منزلت خود هستی، تو بر خیر هستی؛ «أنتِ علی مكانكِ، وإنكِ علی خیرٍ».این حدیث و امثال آن بیانگر غبطه امّ سلمه از عدم توفیق حضور در آن جمع است.

آیت الله العظمی جوادی آملی در بخش دیگری از این بحث به شیوه رفتاری پیامبر گرامی اسلام(ص) بعد از نزول این آیه نسبت به أهل بیت خود اشاره کرده و ابراز داشتند: پس از نزول آیه تطهیر رسول‏ اكرم ‏صلی الله علیه و آله و سلم تا مدّت‏ها هنگام نماز صبح بر در خانه فاطمه زهراٍّ می‏ ایستاد و دو دست خود را بر دو طرف چهارچوب در می‏ گذاشت و می ‏فرمود: «السلام علیكم أهل‏ البیت ورحمة الله وبركاته، الصلاة رحمكم الله ﴿إنّما یرید الله لیذهب عنكم الرجس أهل‏البیت ویطهركم تطهیراً﴾ أنا حرب لمن حاربتم، أنا سلم لمن سالمتم». از ابن ‏عباس نقل شده است: هر روز وقت هر نماز، یعنی روزی پنج مرتبه این كار را می ‏كرد. در این كه مدت آمدن آن حضرت و سلام كردن و قرائت آیه تطهیر چقدر بوده است، روایات مختلفی وجود دارد كه عبارتند از: چهل روز، شش ماه، هفت ماه، هشت ماه، نُه ماه، هفده ماه و بعضی از روایات اِشعار دارد كه آن حضرت تا آخر عمر شریف‏شان این كار را تكرار می ‏كرد.

آیت الله العظمی جوادی آملی در پایان تاکید داشتند: بنابراین این ایام فرصت‌های بسیار مناسبی است و جزء ایام الهی است «إِنَّ لِرَبِّكُمْ فِی أَیامِ دَهْرِكُمْ‏ نَفَحَاتٍ‏ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا»؛  همیشه نسیم به ساحل نمی‌وزد، آن وقت که نسیم هست فرمود خودتان را در معرض آن قرار بدهید! روز مباهله و روز نزول سوره مبارکه «هل أتی» از این قبیل است.

منابع:

پیام حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی به مراسم روز مباهله، کتاب شمیم ولایت تالیف حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی، آرشیو درس اخلاق معظم له.