دیگر اخبار
ماه رمضان فرصتی مناسب برای پی بردن به اسرار عالم

ماه رمضان فرصتی مناسب برای پی بردن به اسرار عالم

احکام روزه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

احکام روزه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی

پنجشنبه 27 اردیبهشت ماه اول ماه مبارك رمضان است

پنجشنبه 27 اردیبهشت ماه اول ماه مبارك رمضان است

متن کامل سخنرانی آیت الله العظمی جوادی آملی در شانزدهمین همایش اساتید تفسیر حوزه علمیه قم

متن کامل سخنرانی آیت الله العظمی جوادی آملی در شانزدهمین همایش اساتید تفسیر حوزه علمیه قم

جهان را جز با عقل و عدل نمی شود اداره کرد/ قرآن معلم عقل و عدل است

جهان را جز با عقل و عدل نمی شود اداره کرد/ قرآن معلم عقل و عدل است

«تخلف» و «اختلاف» مردم را از دین جدا می کند

«تخلف» و «اختلاف» مردم را از دین جدا می کند

مبلغان و مفسران وظیفه دارند به شبهات، پاسخ عالمانه و مقتدرانه بدهند

مبلغان و مفسران وظیفه دارند به شبهات، پاسخ عالمانه و مقتدرانه بدهند

گزارش تصویری اختتامیه کنگره بین المللی توسعه و تعالی علوم بر پایه عقلانیت وحیانی

گزارش تصویری اختتامیه کنگره بین المللی توسعه و تعالی علوم بر پایه عقلانیت وحیانی

اگر مشکل درونی خود را حل کنیم، زمینه شکوفایی فطرت الهی در ما فراهم خواهد شد

اگر مشکل درونی خود را حل کنیم، زمینه شکوفایی فطرت الهی در ما فراهم خواهد شد

تبیین وظیفه مؤمنان در عصر غیبت/ وقتی بفهمید غدیر حق است راه مشخص می‌شود

تبیین وظیفه مؤمنان در عصر غیبت/ وقتی بفهمید غدیر حق است راه مشخص می‌شود

به مناسبت 13 رجب


پایگاه اطلاع رسانی اسراء: حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در کتاب شميم ولايت ذيل موضوع «علی مظهر اسمای حسنای الهی» بیان می دارد: ادراك مقام رسول اكرم‏صلي الله عليه و آله و سلم و نيز مقام اميرالمؤمنين و ائمه معصومين(عليهم‌السلام) ميسور هيچ‏كس نيست و آنان در مقام انسانيت و خلافت مطلقه اِلاهي، نور واحدند.

پایگاه اطلاع رسانی اسراء: حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در کتاب شميم ولايت ذيل موضوع «علی مظهر اسمای حسنای الهی» بیان می دارد: ادراك مقام رسول اكرم‏صلي الله عليه و آله و سلم و نيز مقام اميرالمؤمنين و ائمه معصومين(عليهم‌السلام) ميسور هيچ‏كس نيست و آنان در مقام انسانيت و خلافت مطلقه اِلاهي، نور واحدند. از اين‏رو، رسول اكرم‏صلي الله عليه و آله و سلم درباره اميرالمؤمنين(عليه‌السلام) مي‏فرمايد: «ما عرفك يا عليّ حق معرفتك إلاّ اللّه وأنا»؛[1] يا علي! جز خدا و من، هيچ‏كس تو را آن‏گونه كه شايسته است، نشناخت.

آيت الله العظمی جوادی آملی درباره راه شناخت انسان کامل بيان مي دارند: انسان كامل آيينه تمام نماي اوصاف فعلي خداوند است. براي شناخت كنه انسان كامل، چاره‌اي جز انسان كامل شدن نيست. در اين حالت است كه معناي اسم اعظم مشهود، و واقعيت «كتاب مبين» مبيّن مي گردد و نيز حقيقت «اُمّ الكتاب» آشكار، و عِدل قرآن كريم بودنْ واضح مي شود و شرط حِصْن بودن توحيد احراز مي گردد.

ايشان مرقوم داشتند: اميرالمؤمنين(عليه ‌السلام) برجسته ترين انسان كامل و نيز شخصيت ممتازي است كه قبل از خلقت عالم وجود، نور او و نور رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم به صورت يك مجموعه خلق شد، چنان كه رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم مي فرمايد: «خلقت أنا وعليّ من نورٍ واحد»[2]. سپس اين نور واحد عوالمي را پشت سر گذاشت و به اين نشأه از عالم وجود رسيد تا اين كه در دنيا يكي در لباس نبوت جلوه كند و ديگري در جبّه امامت.

ايشان امام علي عليه السلام را همتاي جهان آفرينش دانسته و بیان می دارند: براي غير ذات نوراني ائمه معصومين(عليهم ‌السلام)، نه شناخت عارفانه شهودي كُنه اميرالمؤمنين (عليه السلام) مقدور است و نه معرفت حكيمانه حصولي عمق يا اوج او ميسور. انسان كامل چونان اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب(عليه ‌السلام)، عصاره نظام آفرينش است و آن چه در جهان امكان به طور كثرت مَنْشُور است، در حقيقتِ علي بن ابي طالب(عليه ‌السلام) به طور وحدتْ ملْفُوف است و هماهنگي اين لَفّ و نَشْر، پيام خاص خود را دارد و آن اين كه وجودهاي طبيعي، مثالي، عقلي و اِلهي اشياي عيني، همتاي مراحل چهارگانه وجود اين عَبْد محض و با اخلاصِ خداوند خواهد بود، به طوري كه اگر نظام تكوين به صورت انسان كامل مُتَمثِّل گردد، همان حضرت علي(عليه ‌السلام) خواهد بود و اگر حقيقت انسان كاملي مانند علي بن ابي طالب(عليه ‌السلام) به صورت جهان عيني مُتبلوِر شود، همين جهان كنوني خواهد شد و اين تبادل و تعاملِ متقابل محصول تطابق لَفّ و نشر است كه به آن اشارت شد. اثر اين هماهنگي كاملِ انسانِ معصوم و جهان را مي توان در علم غيب انسان كامل نسبت به آنچه در جهان مي گذرد و نيز تأثير وي در آن به اذن خداوند مشاهده نمود.

آیت الله العظمی جوادی آملی با بیان اینکه امام علي(عليه ‌السلام)، همتاي قرآن كريم است، اظهار داشتند: انسان كامل هم چون حضرت علي بن ابي طالب(عليه‌السلام) همتاي قرآن حكيم است كه اين كتابِ سترگ، گذشته از تصديقِ صحايفِ آسماني انبياي سَلَفْ، بر همه آن ها هيمنه و سَيْطَره دارد و چون اوجِ مقام مَنيعِ هر پيام آوري، همانا صحيفه آسماني او است و قرآن كريم بر همه آن كتاب ها مُهَيْمِنْ است، انسان كامل نيز كه طبق حديثِ متواتر: «إنّي تاركٌ فيكم الثقلين؛ كتابَ اللّهِ وعتْرَتي أهل بيتي... لَنْ يفترقا حَتّي يَرِدا عَلي الحوض» كُفْو قرآن مجيد است و در هيچ مرحله وجودي از او جدا نخواهد بود، سرآمد همه انسان هاي كامل است، مگر آن كه براي همه آن ذوات نوراني نََبَوي و وَلَوي، وَحْدَتِ ويژه اي در نشأه فراطبيعي قايل شد كه با ارتفاع كثرت، سخن از هَيْمَنَه و مانند آن مطرح نخواهد شد.

 

پاورقی: ــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1]  ـ موسوعه امام علي بن ابي‏طالب(عليه‏السلام)، ج8، ص50.

[2]  ـ موسوعه امام علي بن ابي طالب(عليه‌السلام)،ج8، ص64.

 

منبع: شمیم ولایت